21 Mayıs 2016

Büyüdükçe yuvarlandığın tüm merdivenler içine çıkıyordu, yasını tutuyordun birbirinden habersiz günlerde içinin. 

Işık, en az bir migrenliyi rahatsız ettiği kadar korkutucu ve için kusturup rahatlatacak kadar karanlıktı.

Yeniden doğdum dediğin an oluşan doğum leken gibiydi huzursuzluk artık üzerinde. 

Unutmak ve neyi unuttuğunu hatırlamak her baktığında!

Hayatının tozlanmış yanı - o halının altına süpürülen. Karıncalar tarafından istila edilmiş şekerler de buradalar.

.zuroyinelğe,tevE

Karıncalar diş gıcırdatıyor, duymamak imkansız. Beni hayata savurup kendilerini öldürecek kahramanı bekliyorlar.

Onlara da söyledim sırrımızı; kimsenin, kimsenin kahramanı olamayacağını ve kendi antenlerini kendilerinin kırmalarını.

Yalnızlığın yankısına kulak yırtan seslerini de ekleyerek veda edebilirlerdi artık.