16 Mayıs 2017

Anı basıyor bu aylarda saksıları.
Defne yaprağına iliştirilen bir "an", gün ağardığında hatırlanmaktan haz duyan bir sabah düşüyor aklına.
"Geçer" diyorsun "birazdan geçer".

Kelimeleri eze eze ufalan cümleler, kaybolan nidalar bir bir filizleniyor topraktan.
Korkuluklara çarpan iniltiler yankılanıyor yeşillerde, nefes almayı unutuyorsun o an.

Hayalindeki salıncağın halatı kopuyor, "tutun bana" diyorsun.
Sen nereye düşersen ben de tam oraya düşmeliymişim.
Tek başına bakamazmışsın çünkü kanayan diz kapaklarına, eti sıyrılmış dirseklerine.
"Savrulmayalım" diyorsun.

Hayal bu; meğer ben sağlam bir halatmışım da sıkı bağlanmamışım.

Neyseki buluta düşüyorsun hayalden.
Beyaz bir tene yazılıyorsun satır satır.
Tam anlamını yitirecekken silinip baştan yazılıyorsun.

Kafamdaki katliamdan kan birikti ağzımda.
Ellerim kusacak biliyorum, zor tutuyorum ellerimi.

.anırtah nıralçuva nelüpö müT