Ağustos 2013

Sokağın başında duran delikanlılar kadar cesur

Evde oturan kız çocuğu kadar ürkek

Ve kimseyi kıramayacak kadar korkaktı, haklıyken bile.

Sakın ha, hakkını ve haklarını korurdu ama iş kendi duygularına gelince...

 Sorarlardı , ama cevapsız kalırlardı

Kim bilirdi ki en içlerine kadar herkesi özümseyebildiğini

Anlattıkça anlaşılmadığı için batıyordu

Anlatabildiği kadarıyla kabul göremiyordu kabul ettikleri gibi

Merhameti dağları aşıyor, içi hep ağlıyordu gözleri gülerken bile.

Göremeyenlere göstermeye takati kalmıyordu içini tırmalamaktan

Düşündüğü sadece sen, ben değildi

Gördüğü,duyduğu ve hissettiği tüm insanlar kadardı.