18 Şubat 2015

İçine doğru her yol açışın göz çevrende belirirdi,

Gönüllü atardım adımlarımı o kıvrımlı çizgilere,
kabuklarını unutarak yaralarımın..
Ve her dönüş yolunda kanaması için koparırdım kabuklarını tekrar tekrar.

Tuzlaya tuzlaya tamamlardım yolculuğu.

Sendelemek değil, bütünüyle düşmek denirdi benimkilere.

Sonra yine ve yine...