18 Şubat 2015

Mohsen Namjoo - Ey Sareban

Ey sârebân, ey kârevân (Ey kervancı, ey kervan! )

Leylâ-yi men kocâ mî berî (Leyla'mı nereye götürüyorsun?) 

Bâ borden-i, leylâ-yi men, cân u dil-i merâ mî berî(Leyla'm, canım ve yüreğim olduğu halde?)
Ey sârebân kocâ mî revî (Ey kervancı, nereye gidiyorsun?)

Leylâ-ye mân çerâ mî berî (Leyla'mı niçin götürüyorsun?)
Der besten-i peymân-e mâ tenhâ govâh-e mâ şod hodâ (Birbirimize yalnızken verdiğimiz sözlere Allah şahitken?)

Tâ în cehân ber pâ boved in aşk mâ bemâned be câ (Ve aşkımızın karar kılmadığı hiçbir yer yokken?)
Ey sârebân kocâ mî revî (Ey kervancı, nereye gidiyorsun?) 

Leylâ-ye mân çerâ mî berî (Leyla'mı niçin götürüyorsun?)
Temâmî-ye dînem be donyâ-ye fânî (İnancımın tamamı fani bir dünyaya dair)
Şerâr-i aşkî ki şod zindegânî (Aşkın kıvılcımları ki yaşamın kendisidir)

Be yâd-i yârî hoşâ katre eşkî (Yarin hatırası aşkın bir katresinden daha güzeldir)
Be sûz-e eşkî hoşâ zindegânî (Aşkın ateşi yaşamaktan daha güzeldir)

Hemîşe hodâ yâ mehebbet-i dilha (Yarabbi gönüllerdeki muhabbeti her zaman sakla)
Be dilhâ bemâned besân-e dil-i mâ (Benim gönlümde sakladığın gibi)

Ki leylî u mecnûn fesâne şeved (Leyla ile Mecnun efsane oldular) 

Hikâyet-i mâ câvidâne şeved (Bizim hikayemizse sonsuza ulaştı)
To eknûn ze aşkem girîzânî (Sen hâlâ kaçamak aşkımsın)

Gamem râ ze çeşmem nemî hânî (Gözümden okunmaz ki derdim)

Der in gam çe hâlem nemî dânî(Bilinmez gam içinde ne hallerdeyim)
Pes ez tô nebûdem berâye hodâ (Allah biliyor ki senden sonra yaşamadım)
To merg-e dilem râ bebîn u berû (Gönlümün çayırlığını gör ve git)

Çû tûfan sehtî ze şâhe-i gam (Tufan gibi yık derdin dallarını)
Gol-e hestîem râ be-çîn o berû (Gülüm ben, derip de git)

Ki hestem men ân dirahtî (Ki gül ağacıyım)
Ki der pây-e tûfân nişesti (Tufanın dibinde oturan)
Heme şâhehâ vucûdeş (Vücudumun bütün dallarını)

Ze heşm-e tebiet şikeste (Tabiatın hışmıyla kır)
Ey sârebân, ey kârevân (Ey kervancı, ey kervan! )

Leylâ-yi men kocâ mî berî (Leyla'mı nereye götürüyorsun?) 
Bâ borden-i, leylâ-yi men, cân u dil-i merâ mî berî (Leyla'm, canım ve yüreğim olduğu halde?)
Ey sârebân kocâ mî revî (Ey kervancı, nereye gidiyorsun?)

Leylâ-ye mân çerâ mî berî (Leyla'mı niçin götürüyorsun?)